rejon Brenty
Campanille Basso
Castelletto Inferiore
Torre d'Ambiez
Crozzon di Brenta
bibliografia
 |
 |
Campanille Basso - wysokość 2883 m n.p.m. Ta niewysoka, lecz wybitna turnia, od ponad stu lat przyciąga alpinistów przebywających w rejonie Brenty, której stała się symbolem. Zdobyta została przez Otta Ampeferera i Karla Bergera 18 sierpnia 1899 r. Ich droga, zwana aktualnie normalną czy też klasyczną, jest nadal "nadzwyczaj trudna", a przy tym piękną, co zapewnia jej niesłabnącą popularność, przechodzącą czasem w oblężenie. Nie jest to jedyna, choć oczywiście najłatwiejsza, z dróg wspinaczkowych przecinających ściany tej dzwonnicy, sięgające 300 metrów wysokości. Wiele z nich stanowiło kamienie milowe w rozwoju alpinizmu i do dziś zapewnia wrażenia i dawkę adrenaliny pokonującym je śmiałkom.
pierwsze przejście: O. Ampferer i K. Berger 18 VIII 1899
dane historyczne:
trudności: V (lub IV+, A0), w większo?ci III i III+
czas przejścia: 3 - 4 godziny
długość drogi: około 270 m
sprzęt: droga dobrze ubezpieczona, wystarcza standardowy komplet sprzętu (ko?ci, friendy)
zejście, wycofy: zjazdy (patrz schemat), niezbędna lina 2x50 m
uwagi: droga b. popularna, ładna, lita i dobrze ubezpieczona
schemat drogi: tutaj
pierwsze przejście: Paul Preuss, 28 VII 1911
dane historyczne:
trudności: V, w większości V- i IV
czas przejścia: 110 m
długość drogi: 1 i 3/4 godziny
sprzęt: jak na Via Normalle
zejście, wycofy: jak na Via Normalle
uwagi: trudny wariant do Via Normalle, rzadziej uczęszczany
schemat drogi: tutaj
pierwsze przejście: R. Fehrmann i O. Perry-Smith, 27 VIII 1908
dane historyczne:
trudności: V- i IV+, ciągłe
czas przejścia: 350 m + 110 m na wierzchołek
długość drogi: 4 - 5 godzin + ok. 1.5 na wierzchołek
sprzęt: jak na Via Normale; warto mieć haki (głównie w przypadku konieczności wycofu)
zejście, wycofy: wycof - zjazdy linią drogi, zejście - jak na Via Normalle
uwagi: droga o pięknej linii, eksponowana, lita, dość dobrze ubezpieczona, jednak znacznie poważniejsza niż Via Normalle
schemat drogi: tutaj
pierwsze przejście: G. Graffer, ok. 1935
dane historyczne:
trudności: V/V+ A0 (lub 25m VI+), rzadko łatwiej
czas przejścia: 370 m + 110 m na wierzchołek
długość drogi: 6 - 7 godzin + ok. 1.5 na wierzchołek
sprzęt: jak na Via Normalle; warto mieć haki (głównie w przypadku konieczności wycofu)
zejście, wycofy: wycof skomplikowany - zasadniczo w linii drogi (sporo trawersów omijających pasy okapów), zejście - jak na Via Normale
uwagi: droga o pięknej linii, bardzo eksponowana, zasadniczo lita (w kilku miejscach krucho), w trudnościach dobrze ubezpieczona
schemat drogi: tutaj
[strona główna] [galeria] [teksty] [skały] [góry] [linki] [o autorce]
